Rubryka ta poświęcona jest naszym eksperymentom dotyczącym odtwarzania technik budowy domów o konstrukcji słupowej,
wznoszonych powszechnie przez różne kultury archeologiczne
i w różnych okresach przeszłości, w tym przez interesującą nas przede wszystkim Kulturę Łużycką.

W niedługiej przyszłości zakres naszych działań dotyczyć ma stopniowo coraz to innych aspektów życia człowieka prehistorycznego, wśród których szczególne miejsce zajmować będzie metalurgia stopów miedzi, gdyż to właśnie ona od początku wyznaczała kierunek naszych działań i na niej opiera się wybór odtwarzanej przez nas epoki. Dają temu wyraz przede wszystkim pierwsze, używane przez nas od początku naszych działań narzędzia, głównie siekierki z piętką lejkowatą – kopie znaleziska z Ułanów, datowanego na środkową epokę brązu i znajdującego się w zbiorach dydaktycznych Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Cele Stowarzyszenia związane z archeologią doświadczalną realizowały się podczas kolejnych eksperymentalnych budów, gdy poznając i opanowując dawne techniki postawiliśmy łącznie siedem samodzielnych konstrukcji mieszkalnych i gospodarczych o konstrukcji słupowej.
Pierwsza ze stworzonych przez nas chat powstała w ramach prac
w 2003 roku, na terenie majątku UJ w Polance Hallera. Głównie
z powodu nikłej liczebności uczestników, budowa została przeprowadzona przy użyciu współczesnych, stalowych narzędzi, ponadto z udziałem drewnianych kopaczek i nieoprawionych odłupków krzemiennych.
Należy zaznaczyć, że próżno dziś szukać widocznych pozostałości domu nie będąc archeologiem i nie wiedząc, na co zwrócić uwagę – został bowiem spalony celem symbolicznego zamknięcia eksperymentu, na koniec września 2003.